στην εκμετάλευση αντιστεκόμαστε με αλληλεγγύη
Πρόγραμμα και αφίσα του φεστιβάλ.
Σας περιμένουμε 28 και 29 Μαϊου 2010 στην πλατεία Γεωργίου Α και τον πολυχώρο Έσπερο (Πάτρα)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αντιρατσιστικο φεστιβαλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αντιρατσιστικο φεστιβαλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ
Σας περιμένουμε 28 και 29 Μαϊου 2010 στην πλατεία Γεωργίου Α και τον πολυχώρο Έσπερο (Πάτρα)
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ!
Την Παρασκευή άνοιξε τις πύλες του το πρώτο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στην Πάτρα, μια διοργάνωση της Κίνησης Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών. Η ιδιαιτέρως μαζική παρουσία των προσφύγων και των μεταναστών και οι παραγωγικές συζητήσεις, που έθεσαν νέους στόχους και κατέληξαν σε αποφάσεις για μελλοντικές δράσεις, ήταν τα δύο κυρίαρχα στοιχεία του φεστιβάλ.
Οι πιο συγκινητικές στιγμές της διοργάνωσης ήταν αναμφίβολα αυτές της πορείας των προσφύγων από τον καταυλισμό μέχρι την πλατεία Γεωργίου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής. Στόχος της πορείας ήταν να μπορέσουν οι πρόσφυγες του καταυλισμού να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ, αλλά και η έμπρακτη αμφισβήτηση του κοινωνικού αποκλεισμού που τους έχει επιβληθεί και που τους θέλει περιορισμένους στον καταυλισμό, μακριά από τη ζωή της πόλης.
Έτσι, περισσότεροι από 1500 άνθρωποι χωρίς χαρτιά, «παράνομοι», διαδήλωσαν με θάρρος, μαζί με μέλη της Κίνησης και να διανύσουν περίπου 4 χιλιόμετρα, μέχρι το κέντρο της πόλης φωνάζοντας με ξέφρενο ενθουσιασμό “Άσυλο!Άσυλο!”. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που ξεχύθηκαν στον παραλιακό δρόμο της Πάτρας, άρωμα ελευθερίας κατέκλυσε την ατμόσφαιρα. Κραυγές χαράς, χειροκροτήματα, άνθρωποι να χοροπηδούν, να τραγουδούν και να γελούν δυνατά, άλλοι πιασμένοι χέρι-χέρι και άλλοι κρατώντας υποτυπώδεις αλυσίδες για την περιφρούρηση μιας πραγματικά ορμητικής πορείας, που σε όλη τη διαδρομή μαγνήτιζε όλο και περισσότερους πρόσφυγες, που συνέρρεαν καθ' όλο το μήκος της παραλιακής ζώνης, για να ενωθούν με τους διαδηλωτές.
Και οι συζητήσεις του φεστιβάλ, όμως, για την Ευρώπη-Φρούριο, τα σχολεία μεταναστών, τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, τη νομιμοποίηση, το εργασιακό και το ρατσισμό αποδείχθηκαν ιδιαίτερα παραγωγικές, αφού υπήρξε μαζική συμμετοχή και στην πλειονότητά τους κατέληξαν σε συμπεράσματα και αποφάσεις για μετέπειτα δράση. Συγκεκριμένα, αποφασίσθηκε η σύσταση ενός γραφείου πληροφόρησης, στην Πάτρα, για τα νομικά δικαιώματα των προσφύγων, καθώς και τη δημιουργία ενός Στεκιού μεταναστών, ως χώρο συνεύρεσης, κοινωνικοποίησης και αντιρατσιστικής δράσης.
Αν και η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στο φεστιβάλ δεν ήταν ιδιαιτέρως μαζική, ωστόσο είναι σίγουρο ότι η διοργάνωση έθεσε το μεταναστευτικό ζήτημα στην Πάτρα, σε νέα βάση και αποτέλεσε τροφή για περαιτέρω συζητήσεις με τους κατοίκους. Για να δοθεί η ευκαιρία στο αντιρατσιστικό κίνημα που χτίζεται σιγά-σιγά στην πόλη, να επικοινωνήσει πως: «Εκείνο για το οποίο θα μετανιώσει η δική μας γενιά δεν είναι τόσο η σκληρότητα και οι αδικίες των κακών ανθρώπων, όσο η απαράδεκτη σιωπή των καλών», (Μάρτιν Λούθερ Κινγκ).
Τέλος, τα αιτήματα του φεστιβάλ συνοψίζονται στη δημιουργία ανοιχτών ξενώνων φιλοξενίας προσφύγων, την άμεση χορήγηση ασύλου και τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών. Επίσης, την εγγραφή των παιδιών τους στα Δημοτολόγια και την ισότιμη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών/τριών. Τέλος, την παύση της κατασταλτικής πολιτικής σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών.
Μαρία ΚΑΛΥΒΙΩΤΟΥ
Πηγή: εφημερίδα "Αυγή" - 21/10/2008
Οι πιο συγκινητικές στιγμές της διοργάνωσης ήταν αναμφίβολα αυτές της πορείας των προσφύγων από τον καταυλισμό μέχρι την πλατεία Γεωργίου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής. Στόχος της πορείας ήταν να μπορέσουν οι πρόσφυγες του καταυλισμού να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ, αλλά και η έμπρακτη αμφισβήτηση του κοινωνικού αποκλεισμού που τους έχει επιβληθεί και που τους θέλει περιορισμένους στον καταυλισμό, μακριά από τη ζωή της πόλης.
Έτσι, περισσότεροι από 1500 άνθρωποι χωρίς χαρτιά, «παράνομοι», διαδήλωσαν με θάρρος, μαζί με μέλη της Κίνησης και να διανύσουν περίπου 4 χιλιόμετρα, μέχρι το κέντρο της πόλης φωνάζοντας με ξέφρενο ενθουσιασμό “Άσυλο!Άσυλο!”. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που ξεχύθηκαν στον παραλιακό δρόμο της Πάτρας, άρωμα ελευθερίας κατέκλυσε την ατμόσφαιρα. Κραυγές χαράς, χειροκροτήματα, άνθρωποι να χοροπηδούν, να τραγουδούν και να γελούν δυνατά, άλλοι πιασμένοι χέρι-χέρι και άλλοι κρατώντας υποτυπώδεις αλυσίδες για την περιφρούρηση μιας πραγματικά ορμητικής πορείας, που σε όλη τη διαδρομή μαγνήτιζε όλο και περισσότερους πρόσφυγες, που συνέρρεαν καθ' όλο το μήκος της παραλιακής ζώνης, για να ενωθούν με τους διαδηλωτές.
Και οι συζητήσεις του φεστιβάλ, όμως, για την Ευρώπη-Φρούριο, τα σχολεία μεταναστών, τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, τη νομιμοποίηση, το εργασιακό και το ρατσισμό αποδείχθηκαν ιδιαίτερα παραγωγικές, αφού υπήρξε μαζική συμμετοχή και στην πλειονότητά τους κατέληξαν σε συμπεράσματα και αποφάσεις για μετέπειτα δράση. Συγκεκριμένα, αποφασίσθηκε η σύσταση ενός γραφείου πληροφόρησης, στην Πάτρα, για τα νομικά δικαιώματα των προσφύγων, καθώς και τη δημιουργία ενός Στεκιού μεταναστών, ως χώρο συνεύρεσης, κοινωνικοποίησης και αντιρατσιστικής δράσης.
Αν και η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στο φεστιβάλ δεν ήταν ιδιαιτέρως μαζική, ωστόσο είναι σίγουρο ότι η διοργάνωση έθεσε το μεταναστευτικό ζήτημα στην Πάτρα, σε νέα βάση και αποτέλεσε τροφή για περαιτέρω συζητήσεις με τους κατοίκους. Για να δοθεί η ευκαιρία στο αντιρατσιστικό κίνημα που χτίζεται σιγά-σιγά στην πόλη, να επικοινωνήσει πως: «Εκείνο για το οποίο θα μετανιώσει η δική μας γενιά δεν είναι τόσο η σκληρότητα και οι αδικίες των κακών ανθρώπων, όσο η απαράδεκτη σιωπή των καλών», (Μάρτιν Λούθερ Κινγκ).
Τέλος, τα αιτήματα του φεστιβάλ συνοψίζονται στη δημιουργία ανοιχτών ξενώνων φιλοξενίας προσφύγων, την άμεση χορήγηση ασύλου και τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών. Επίσης, την εγγραφή των παιδιών τους στα Δημοτολόγια και την ισότιμη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών/τριών. Τέλος, την παύση της κατασταλτικής πολιτικής σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών.
Μαρία ΚΑΛΥΒΙΩΤΟΥ
Πηγή: εφημερίδα "Αυγή" - 21/10/2008
ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΥΗΣ
Κλείνοντας έναν χρόνο από τη συγκρότησή της, η Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών-τριών της Πάτρας διοργάνωσε την περασμένη εβδομάδα ένα ιδιαίτερα πετυχημένο αντιρατσιστικό φεστιβάλ τόσο όσον αφορά τη μαζική συμμετοχή ντόπιων και ξένων στις συζητήσεις και τις εκδηλώσεις του, όσο και από πλευράς πολιτικού περιεχομένου. Πάνω από όλα, το φεστιβάλ της Πάτρας αποτέλεσε μια κεντρική και ταυτόχρονα δυναμική παρέμβαση του κινήματος αλληλεγγύης στην πόλη όπου συμπυκνώνεται με τους πιο δραματικούς και κρίσιμους όρους το προσφυγικό ζήτημα στην Ελλάδα και σε μια περίοδο που δρομολογείται από την κυβέρνηση και τις τοπικές αρχές η δημιουργία ενός κέντρου κράτησης-φυλακής προσφύγων έξω από την πόλη.
Σε αυτήν την ιδιαίτερα φορτισμένη συγκυρία και εν μέσω μιας χωρίς προηγούμενο ρατσιστικής εκστρατείας από την πλειονότητα των τοπικών ΜΜΕ, το σύνθημα του φεστιβάλ "Άσυλο στους πρόσφυγες" αντήχησε στην πόλη κατά τη διάρκεια της πορείας 1.000 Αφγανών προσφύγων και το αίτημα για τη δημιουργία ενός ανοιχτού στην κοινωνία κέντρου φιλοξενίας μέσα στην πόλη τέθηκε για άλλη μια φορά σε αντιπαράθεση με τον εγκλεισμό και την καταστολή, πολιτικές στις οποίες συντείνουν τόσο η κυβέρνηση όσο και το τοπικό -και όχι μόνο- ΠΑΣΟΚ.
Η έκβαση αυτής της αντιπαράθεσης πάνω στο προσφυγικό ζήτημα στην Πάτρα έχει σαφώς ευρύτερη πολιτική σημασία για το αντιρατσιστικό κίνημα και την Αριστερά. Πρώτα από όλα καθώς αφορά στην απόκριση της κοινωνίας απέναντί στο διεθνές κοινωνικό ζήτημα της μετανάστευσης, το οποίο τίθεται στο τοπικό επίπεδο με όρους επείγοντος. Οι στην πλειονότητά τους πρόσφυγες πολέμου από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία και το Σουδάν και ανάμεσα τους ένας μεγάλος αριθμός ανηλίκων, ζουν κάτω από συνθήκες διαρκούς διακινδύνευσης της ζωής τους και υφίστανται καθημερινά τη βία και την παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Η μη αναγνώρισή τους από το ελληνικό κράτος ως προσφύγων και η άρνηση παροχής στέγης και περίθαλψης στο όνομα της "μη προσέλκυσης" άλλων αποτελεί τον πυρήνα του προβλήματος.
Οι αστυνομικές επιχειρήσεις-σκούπα στην Πάτρα και ο "πόλεμος του λιμανιού" εκδηλώνονται ως η άλλη όψη των επιχειρήσεων αποτροπής της μετανάστευσης στα ανατολικά σύνορα, στο Αιγαίο και στον Έβρο. Έτσι, ενώ στα "εξωτερικά" σύνορα οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως ανεπιθύμητοι "εισβολείς", στο σύνορο της Πάτρας υψώνεται το τείχος της Ευρώπης φρούριο που τους εγκλωβίζει, εμποδίζοντας να φύγουν και αναγκάζοντας τους σε μια διαβίωση σε έναν κενό, μεταβατικό χώρο και χρόνο, μια "transit" κατάσταση, μια γκρίζα ζώνη εκτός κοινωνίας. Όντας την ίδια στιγμή "εσωτερικό" και "εξωτερικό" σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το λιμάνι της Πάτρας αποτελεί ένα ιδιότυπο συνοριακό καθεστώς: χωρίς διατυπώσεις και ελέγχους για τα εμπορεύματα και τους πολίτες της Ε.Ε. και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο στο ταξίδι από την Ιταλία προς την Ελλάδα^ από την άλλη μεριά είναι το τελευταίο "σκληρό" σύνορο προς τη δυτική Ευρώπη. Στην πραγματικότητα το σύνορο το φέρουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες και δεν είναι άλλο από το καθεστώς εξαίρεσης από τα δικαιώματα, στο οποίο τους καταδικάζει η "πολιτισμένη" Ευρώπη.
Από αυτή τη σκοπιά, ο εγκλωβισμός στην Πάτρα χιλιάδων προσφύγων που επιθυμούν να αιτηθούν πολιτικό άσυλο σε άλλες χώρες της Ε.Ε. δεν μπορεί να κατανοηθεί ως "αποτυχία" ή "έλλειψη" μεταναστευτικής πολιτικής, όπως ισχυρίζονται δεξιά και αριστερά. Αντίθετα, είναι αποτέλεσμα της σχετικής επιτυχίας των ευρωπαϊκών αντι-μεταναστευτικών πολιτικών με τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται απόλυτα. Οι βασικές αιτίες της αύξησης του προσφυγικού πληθυσμού στην πόλη της Πάτρας είναι-σε συνδυασμό με την ενδεχόμενη αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος προς τη δυτική Ευρώπη- η σκλήρυνση των ελέγχων και οι επαναπροωθήσεις από την Ιταλία, καθώς και οι απελάσεις προσφύγων από τις χώρες της Schengen στην Ελλάδα βάσει της συμφωνίας του Δουβλίνου.
Γι' αυτό μια ευρύτερη, διεθνής προσέγγιση των σύγχρονων μεταναστεύσεων είναι απαραίτητη για το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες που καλείται σήμερα να δώσει μια ακόμη μάχη σε τοπικό επίπεδο. Η αποδοχή της δημιουργίας ενός κέντρου κράτησης προσφύγων στην Αχαΐα σηματοδοτεί τη συστηματοποίηση και επέκταση της πρακτικής της φυλάκισης των προσφύγων "χωρίς χαρτιά". Είναι φανερό ότι στο σύγχρονο ευρωπαϊκό απαρτχάιντ που ετοιμάζεται η Ελλάδα θα αναλάβει χρέη συνοριοφύλακα. Σε αυτήν την απεχθή εξέλιξη οφείλουμε όλοι και όλες να προβάλουμε την άνευ όρων αλληλεγγύη μας στους οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες. Και είναι σίγουρο ότι η πολύπλευρη υποστηρικτική και κινηματική παρέμβαση του ενωτικού σχήματος της "Κίνησης" της Πάτρας θα αποδειχτεί καθοριστική και τον επόμενο χρόνο.
Γιώργος Μανιάτης
Μέλος του Δικτύου Κοινωνικής
Υποστήριξης Προσφύγων
και Μεταναστών
Πηγή: εφημερίδα "Η εποχή" - 26/10/2008
Σε αυτήν την ιδιαίτερα φορτισμένη συγκυρία και εν μέσω μιας χωρίς προηγούμενο ρατσιστικής εκστρατείας από την πλειονότητα των τοπικών ΜΜΕ, το σύνθημα του φεστιβάλ "Άσυλο στους πρόσφυγες" αντήχησε στην πόλη κατά τη διάρκεια της πορείας 1.000 Αφγανών προσφύγων και το αίτημα για τη δημιουργία ενός ανοιχτού στην κοινωνία κέντρου φιλοξενίας μέσα στην πόλη τέθηκε για άλλη μια φορά σε αντιπαράθεση με τον εγκλεισμό και την καταστολή, πολιτικές στις οποίες συντείνουν τόσο η κυβέρνηση όσο και το τοπικό -και όχι μόνο- ΠΑΣΟΚ.
Η έκβαση αυτής της αντιπαράθεσης πάνω στο προσφυγικό ζήτημα στην Πάτρα έχει σαφώς ευρύτερη πολιτική σημασία για το αντιρατσιστικό κίνημα και την Αριστερά. Πρώτα από όλα καθώς αφορά στην απόκριση της κοινωνίας απέναντί στο διεθνές κοινωνικό ζήτημα της μετανάστευσης, το οποίο τίθεται στο τοπικό επίπεδο με όρους επείγοντος. Οι στην πλειονότητά τους πρόσφυγες πολέμου από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία και το Σουδάν και ανάμεσα τους ένας μεγάλος αριθμός ανηλίκων, ζουν κάτω από συνθήκες διαρκούς διακινδύνευσης της ζωής τους και υφίστανται καθημερινά τη βία και την παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Η μη αναγνώρισή τους από το ελληνικό κράτος ως προσφύγων και η άρνηση παροχής στέγης και περίθαλψης στο όνομα της "μη προσέλκυσης" άλλων αποτελεί τον πυρήνα του προβλήματος.
Οι αστυνομικές επιχειρήσεις-σκούπα στην Πάτρα και ο "πόλεμος του λιμανιού" εκδηλώνονται ως η άλλη όψη των επιχειρήσεων αποτροπής της μετανάστευσης στα ανατολικά σύνορα, στο Αιγαίο και στον Έβρο. Έτσι, ενώ στα "εξωτερικά" σύνορα οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως ανεπιθύμητοι "εισβολείς", στο σύνορο της Πάτρας υψώνεται το τείχος της Ευρώπης φρούριο που τους εγκλωβίζει, εμποδίζοντας να φύγουν και αναγκάζοντας τους σε μια διαβίωση σε έναν κενό, μεταβατικό χώρο και χρόνο, μια "transit" κατάσταση, μια γκρίζα ζώνη εκτός κοινωνίας. Όντας την ίδια στιγμή "εσωτερικό" και "εξωτερικό" σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το λιμάνι της Πάτρας αποτελεί ένα ιδιότυπο συνοριακό καθεστώς: χωρίς διατυπώσεις και ελέγχους για τα εμπορεύματα και τους πολίτες της Ε.Ε. και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο στο ταξίδι από την Ιταλία προς την Ελλάδα^ από την άλλη μεριά είναι το τελευταίο "σκληρό" σύνορο προς τη δυτική Ευρώπη. Στην πραγματικότητα το σύνορο το φέρουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες και δεν είναι άλλο από το καθεστώς εξαίρεσης από τα δικαιώματα, στο οποίο τους καταδικάζει η "πολιτισμένη" Ευρώπη.
Από αυτή τη σκοπιά, ο εγκλωβισμός στην Πάτρα χιλιάδων προσφύγων που επιθυμούν να αιτηθούν πολιτικό άσυλο σε άλλες χώρες της Ε.Ε. δεν μπορεί να κατανοηθεί ως "αποτυχία" ή "έλλειψη" μεταναστευτικής πολιτικής, όπως ισχυρίζονται δεξιά και αριστερά. Αντίθετα, είναι αποτέλεσμα της σχετικής επιτυχίας των ευρωπαϊκών αντι-μεταναστευτικών πολιτικών με τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται απόλυτα. Οι βασικές αιτίες της αύξησης του προσφυγικού πληθυσμού στην πόλη της Πάτρας είναι-σε συνδυασμό με την ενδεχόμενη αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος προς τη δυτική Ευρώπη- η σκλήρυνση των ελέγχων και οι επαναπροωθήσεις από την Ιταλία, καθώς και οι απελάσεις προσφύγων από τις χώρες της Schengen στην Ελλάδα βάσει της συμφωνίας του Δουβλίνου.
Γι' αυτό μια ευρύτερη, διεθνής προσέγγιση των σύγχρονων μεταναστεύσεων είναι απαραίτητη για το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες που καλείται σήμερα να δώσει μια ακόμη μάχη σε τοπικό επίπεδο. Η αποδοχή της δημιουργίας ενός κέντρου κράτησης προσφύγων στην Αχαΐα σηματοδοτεί τη συστηματοποίηση και επέκταση της πρακτικής της φυλάκισης των προσφύγων "χωρίς χαρτιά". Είναι φανερό ότι στο σύγχρονο ευρωπαϊκό απαρτχάιντ που ετοιμάζεται η Ελλάδα θα αναλάβει χρέη συνοριοφύλακα. Σε αυτήν την απεχθή εξέλιξη οφείλουμε όλοι και όλες να προβάλουμε την άνευ όρων αλληλεγγύη μας στους οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες. Και είναι σίγουρο ότι η πολύπλευρη υποστηρικτική και κινηματική παρέμβαση του ενωτικού σχήματος της "Κίνησης" της Πάτρας θα αποδειχτεί καθοριστική και τον επόμενο χρόνο.
Γιώργος Μανιάτης
Μέλος του Δικτύου Κοινωνικής
Υποστήριξης Προσφύγων
και Μεταναστών
Πηγή: εφημερίδα "Η εποχή" - 26/10/2008
ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ
Το 1o Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στην Πάτρα, που διοργανώθηκε από την Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών (η οποία μετρά πλέον ένα χρόνο δράσης) έγινε πραγματικότητα, την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Οκτωβρίου. Οι εκδηλώσεις στήθηκαν στην κεντρική πλατεία της πόλης, την Πλατεία Γεωργίου και οι χιλιάδες Πατρινών, μεταναστών/τριών και προσφύγων που βρέθηκαν εκεί, έδωσαν στο χώρο το χαρακτήρα -έστω και για λίγο - Ανοιχτής Πόλης.
Μαζί μας ήταν το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Καμπάνια "Όχι στο Ρατσισμό από Κούνια" , το Φόρουμ Μεταναστών, οι Γιατροί του Κόσμου, Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Γαλέρα, ο Σπόρος. Η πλατεία γέμισε από ενημερωτικά τραπέζια και ταμπλό του Σχολείου της Κίνησης "Eν Κινήσει", της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Αχαΐας, της ΕΛΜΕ Αχαΐας, της πατρινής συλλογικότητας "ΑΣ.ΤΟ. επικοινωνούμε" αλλά και του συνόλου σχεδόν (πλήν του ΚΚΕ και του ΝΑΡ) των αριστερών οργανώσεων και αντιεξουσιαστικών κινήσεων που στηρίζουν το κίνημα αλληλεγγύης προς τους μετανάστες/τριες και πρόσφυγες. Σημαντική εικαστική συμβολή, η προσφορά των πολύχρωμων πανό με συνθήματα και σκίτσα, από το Κοινωνικό Στέκι -Στέκι Μεταναστών Χανίων. Η ηχηρότερη απουσία δυστυχώς ήταν αυτή των ΜΜΕ. Οι τοπικές εφημερίδες και η τηλεόραση, εξυπηρετώντας πάντα την επίσημη πολιτική της ξενοφοβίας και του αποκλεισμού, επέλεξαν να αγνοήσουν ένα τόσο σημαντικό πολιτικό και κοινωνικό γεγονός, καταστρατηγώντας κάθε έννοια δημοσιογραφίας. Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ περιλάμβανε πολυεθνική κουζίνα, συναυλία από γκρουπ από την Ελλάδα τις Φιλιππίνες, την Καταλανία, το Αφγανιστάν. Έγιναν δυο συζητήσεις, η πρώτη αφορούσε στο προσφυγικό πρόβλημα στην Ευρώπη και την Ελλάδα και η δεύτερη στην (αντί)μεταναστευτική πολιτική στη χώρα μας και τα πολιτικά, εργασιακά και κοινωνικά προβλήματα των μεταναστών/τριών.
Όπως ήταν αναμενόμενο με βάση τη συγκυρία στην Πάτρα, το ενδιαφέρον εστιάστηκε στους χιλιάδες Αφγανούς πρόσφυγες που συνεχίζουν να διαβιούν σε αυτοσχέδιο καταυλισμό, χωρίς καμιά επίσημη μέριμνα για τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, την απουσία ύδρευσης και αποχέτευσης ή τη φροντίδα των ανηλίκων. Το κεντρικό σύνθημα του Φεστιβάλ "Άσυλο Τώρα !" συμπυκνώνει σε δυο λέξεις την απαίτηση όλων μας να αποκτήσουν υπόσταση οι άνθρωποι που προσφεύγουν στη χώρα μας, στην πόλη μας και τη γειτονιά μας, διωγμένοι από τυραννικά καθεστώτα και ξένους εισβολείς. Η απαίτηση αυτή δεν είναι απλά ανθρωπιστική, όπως εύστοχα διευκρίνισε η Ι. Κούρτοβικ στην εισήγησή της ο ανθρωπισμός είναι μια παραχώρηση. Εμείς δεν παραχωρούμε λίγη ανθρωπιά, απαιτούμε να μην υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, απαιτούμε πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες μας και οργανώνουμε την αντίστασή μας σε μια Ευρώπη που μέρα με τη μέρα τα περιστέλλει στο όνομα της ασφάλειας - όχι της δικής μας, αλλά της Αγοράς. .Ακριβώς για αυτό, η ολιγόωρη κατάληψη της μεγάλης πλατείας από τους "Άθλιους των Πατρών", τους Αφγανούς, ο ηχηρός λόγος ενός Αφγανού από τα μεγάφωνα και η ζωηρή παρουσία Σομαλών, Σουδανών, Μαροκινών. Είναι αυτή ακριβώς η διεκδίκηση του δημόσιου χώρου και η κοινωνικοποίηση της πολιτικής που τρόμαξε τα ΜΜΕ και προσπάθησαν να μας κρύψουν.
Μετά από αυτό το επιτυχημένο Φεστιβάλ η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών προχωρά με πιο απαιτητικό προγραμματισμό. Σχεδιάζουμε καμπάνια για την νομιμοποίηση όλων των προσφύγων (θα επανέλθουμε ειδικότερα στο θέμα) και δημιουργία Στεκιού Μεταναστών/τριών.
Κωνσταντίνα Κουλουμπή
Πηγή: εφημερίδα " Η εποχή" - 29/10/2008
Μαζί μας ήταν το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Καμπάνια "Όχι στο Ρατσισμό από Κούνια" , το Φόρουμ Μεταναστών, οι Γιατροί του Κόσμου, Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Γαλέρα, ο Σπόρος. Η πλατεία γέμισε από ενημερωτικά τραπέζια και ταμπλό του Σχολείου της Κίνησης "Eν Κινήσει", της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Αχαΐας, της ΕΛΜΕ Αχαΐας, της πατρινής συλλογικότητας "ΑΣ.ΤΟ. επικοινωνούμε" αλλά και του συνόλου σχεδόν (πλήν του ΚΚΕ και του ΝΑΡ) των αριστερών οργανώσεων και αντιεξουσιαστικών κινήσεων που στηρίζουν το κίνημα αλληλεγγύης προς τους μετανάστες/τριες και πρόσφυγες. Σημαντική εικαστική συμβολή, η προσφορά των πολύχρωμων πανό με συνθήματα και σκίτσα, από το Κοινωνικό Στέκι -Στέκι Μεταναστών Χανίων. Η ηχηρότερη απουσία δυστυχώς ήταν αυτή των ΜΜΕ. Οι τοπικές εφημερίδες και η τηλεόραση, εξυπηρετώντας πάντα την επίσημη πολιτική της ξενοφοβίας και του αποκλεισμού, επέλεξαν να αγνοήσουν ένα τόσο σημαντικό πολιτικό και κοινωνικό γεγονός, καταστρατηγώντας κάθε έννοια δημοσιογραφίας. Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ περιλάμβανε πολυεθνική κουζίνα, συναυλία από γκρουπ από την Ελλάδα τις Φιλιππίνες, την Καταλανία, το Αφγανιστάν. Έγιναν δυο συζητήσεις, η πρώτη αφορούσε στο προσφυγικό πρόβλημα στην Ευρώπη και την Ελλάδα και η δεύτερη στην (αντί)μεταναστευτική πολιτική στη χώρα μας και τα πολιτικά, εργασιακά και κοινωνικά προβλήματα των μεταναστών/τριών.
Όπως ήταν αναμενόμενο με βάση τη συγκυρία στην Πάτρα, το ενδιαφέρον εστιάστηκε στους χιλιάδες Αφγανούς πρόσφυγες που συνεχίζουν να διαβιούν σε αυτοσχέδιο καταυλισμό, χωρίς καμιά επίσημη μέριμνα για τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, την απουσία ύδρευσης και αποχέτευσης ή τη φροντίδα των ανηλίκων. Το κεντρικό σύνθημα του Φεστιβάλ "Άσυλο Τώρα !" συμπυκνώνει σε δυο λέξεις την απαίτηση όλων μας να αποκτήσουν υπόσταση οι άνθρωποι που προσφεύγουν στη χώρα μας, στην πόλη μας και τη γειτονιά μας, διωγμένοι από τυραννικά καθεστώτα και ξένους εισβολείς. Η απαίτηση αυτή δεν είναι απλά ανθρωπιστική, όπως εύστοχα διευκρίνισε η Ι. Κούρτοβικ στην εισήγησή της ο ανθρωπισμός είναι μια παραχώρηση. Εμείς δεν παραχωρούμε λίγη ανθρωπιά, απαιτούμε να μην υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, απαιτούμε πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες μας και οργανώνουμε την αντίστασή μας σε μια Ευρώπη που μέρα με τη μέρα τα περιστέλλει στο όνομα της ασφάλειας - όχι της δικής μας, αλλά της Αγοράς. .Ακριβώς για αυτό, η ολιγόωρη κατάληψη της μεγάλης πλατείας από τους "Άθλιους των Πατρών", τους Αφγανούς, ο ηχηρός λόγος ενός Αφγανού από τα μεγάφωνα και η ζωηρή παρουσία Σομαλών, Σουδανών, Μαροκινών. Είναι αυτή ακριβώς η διεκδίκηση του δημόσιου χώρου και η κοινωνικοποίηση της πολιτικής που τρόμαξε τα ΜΜΕ και προσπάθησαν να μας κρύψουν.
Μετά από αυτό το επιτυχημένο Φεστιβάλ η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών προχωρά με πιο απαιτητικό προγραμματισμό. Σχεδιάζουμε καμπάνια για την νομιμοποίηση όλων των προσφύγων (θα επανέλθουμε ειδικότερα στο θέμα) και δημιουργία Στεκιού Μεταναστών/τριών.
Κωνσταντίνα Κουλουμπή
Πηγή: εφημερίδα " Η εποχή" - 29/10/2008
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΣΗΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
«ΑΣΥΛΟ ΤΩΡΑ»
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΣΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ & ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ ΣΤΡΙΩΝ
ΠΛ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 17,18 ΟΚΤΩΒΡΗ 2008
Λαδάς Βασίλης – Δικηγόρος
Αφγανός Πρόσφυγας
23:30 – 24:30 Aramateix (Ska - Καταλoνία)
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΣΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ & ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ ΣΤΡΙΩΝ
ΠΛ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 17,18 ΟΚΤΩΒΡΗ 2008
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/10/08
18:00 ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ στον πολυχώρο Έσπερο (Πλ. Γεωργίου) με θέμα:
«Πρόσφυγες και Ευρώπη – Φρούριο»
Ομιλητές: Κούρτοβικ Ιωάννα – Δικηγόρος,
Valentina Itri- Οργάνωση «Arci» (Ιταλία)
Λαδάς Βασίλης – Δικηγόρος
Αφγανός Πρόσφυγας
Εκπρόσωπος Κίνησης
Παρεμβάσεις από οργανώσεις και άτομα που έχουν ενεργοποιηθεί στο ζήτημα
ΣΥΝΑΥΛΙΑ (20:30 – 24:30)
20:30 – 21:00 Εργαστήρι Παραδοσιακών Οργάνων Δημοτικού Ωδείου Πάτρας
ΣΑΒΒΑΤΟ 18/10/08
11:00 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (Workshop). Χώρος διεξαγωγής: πολυχώρος Έσπερος (Πλ. Γεωργίου)
ΣΥΝΑΥΛΙΑ (13:00 – 14:30)
13:00 – 13:20 Δημόπουλος Σταύρος
13:30 – 14:30 Δανάη Παναγιωτοπούλου (acoustic jazz)
18:00 ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ στον πολυχώρο Έσπερο (Πλ. Γεωργίου) με θέμα:
«Αντι-μεταναστευτικές πολιτικές: Νομιμοποίηση, εργασιακό, ρατσισμός»
Ομιλητές: Καψάλης Αποστόλης,νομικός
Φαρμακίδης Κώστας (Κίνηση Δικηγόρων- Αθήνα)
Εκπρόσωπος καμπάνιας: «Όχι στον Ρατσισμό από Κούνια»
Εκπρόσωπος «Δεύτερης Γενιάς Μεταναστών»
Εκπρόσωπος Σχολείου Μεταναστών «Εν Κινήσει»
Παρεμβάσεις από οργανώσεις και άτομα που έχουν ενεργοποιηθεί στο ζήτημα
ΣΥΝΑΥΛΙΑ (20:30 – 24:30)
21:40 – 22:10 Coup de grâce (funky-soul-reggae)
22:20 – 22:50 Have you ever tasted a cold spring (post rock)
23:00 – 23:30 Grand Zero (pop rock)
Παράλληλα και τις δύο ημέρες θα υπάρχουν στην πλ. Γεωργίου:
- Ενημερωτικά τραπεζάκια από μεταναστευτικές, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις από Πάτρα και υπόλοιπη Ελλάδα
- Εκθέσεις φωτογραφίας & γελοιογραφίας
- Κουζίνα μεταναστών
- Προβολές
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
