ΑΝΑΦΟΡΑ - ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

Προς τον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πατρών


ΑΝΑΦΟΡΑ- ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Της Κίνησης Υποστήριξης Δικαιωμάτων Μεταναστών , Μεταναστριών .

…………………………………………

Είναι γνωστή η οχληρή, ιδίως για περίοικους, διαμορφωμένη πραγματικότητα του καταυλισμού των Αφγανών προσφύγων στον Μείλιχο. Το πρόβλημα έπρεπε να λυθεί σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρών της 5.12.2006, όλων των παρατάξεων, Καράβολα , Φλωράτου , Πελετίδη και να είχε δημιουργηθεί εντός πόλεως οργανωμένος χώρος φιλοξενίας με παράλληλη ως τη δημιουργία του, φροντίδα περιοίκων και προσφύγων . Αναλγησία και αδιαφορία των αρχών πέταξε στο καλάθι των αχρήστων την απόφαση με συνέπεια την ένταση.
Όμως τα δίκαια των περιοίκων χάνονται όταν φτάνουν στο σημείο να λάβει σωματείο ορισμένων εξ αυτών την επικίνδυνη επωνυμία «Εάλω η Πόλις» σα να είχε εγκατασταθεί στο Δημαρχείο ο Μεχμέτ ο κατακτητής και ο Παντοκράτωρ να είχε ξαναγίνει τζαμί. Η επωνυμία σωματείου στρεφομένη όπως φέρεται κατά των προσφύγων προερχόμενων από εμπόλεμη χώρα, μουσουλμάνων στο θρήσκευμα, προκαλεί φίλες ισλαμικές χώρες και κάθε νουνεχή και δημιουργεί κινδύνους αντεκδικήσεων. Η επωνυμία είναι ένα παραπλανητικό σήμα με σημαινόμενο ότι πρέπει να διεξαχθεί ένας «δίκαιος πόλεμος» υπέρ βωμών και εστιών. Η ιστορία απέδειξε ότι αποδοχή αναγκαιότητας δίκαιου πολέμου σημαίνει κι αποδοχή αναστολής ηθικών κανόνων. Αναστολή ηθικών κανόνων ήταν η εκδίωξη με μπαστούνια και φακούς ανθρώπων που είχαν καταφύγει σε γιαπιά για να γλιτώσουν από τις πνευμονίες καταρρακτώδους βροχής. Συγγενές ρωμαϊκό σλόγκαν με την επωνυμία του σωματείου είναι το Ρωμαϊκό «Η σωτηρία της πατρίδας είναι ο υπέρτατος Νόμος» που ενέπνευσε σφαγείς δικτάτορες .
Κύριε Εισαγγελεύ, ο Νόμος σας παρέχει το δικαίωμα να ελέγξετε τους σκοπούς και ιδίως την επωνυμία του σωματείου αυτού κατά τη συζήτηση της εγκρίσεώς του ώστε να είναι σύννομη κι όχι διχαστική , κατά των χρηστών ηθών και να μην παραβιάζει τον Νόμο 927/1979 όπως τροποποιηθείς ισχύει περί κολασμών πράξεων ή ενεργειών που άγουν σε φυλετικές διακρίσεις.
Για να λυθεί επιτέλους ειρηνικά το πρόβλημα, αφού δε στέργει Δήμος και Νομαρχία στην επίλυσή του, σας επισυνάπτουμε κατάσταση με ακίνητα του Δήμου, όπου τουλάχιστον θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν οι ανήλικοι τους οποίους επιτροπεύετε.
Ζητούμε ακόμα, σύμφωνα με τις αρμοδιότητες που έχετε, να φροντίσετε ώστε η Αστυνομία να διευκολύνει τους πρόσφυγες, με προσωπικό, έντυπα και μεταφραστές ώστε να δύνανται να ζητούν άσυλο ή παροχή προστασίας σύμφωνα με τα Π.Δ. 90,96/2008 και να λάβουν ταξιδιωτικά έγγραφα. Οι πληροφορίες μας είναι ότι η αστυνομία αποσιωπά τα δικαιώματά τους και επείγεται να τους απελάσει ακόμα και αν κινδυνεύουν στη χώρα της εκδίωξής τους με φυλάκιση ή και θάνατο.
Ζητούμε επίσημο αντίγραφο της αναφοράς μας .

ΠΑΤΡΑ 25.11.2008

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ

"Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ"

Μαρίνου Μιχ. Σκανδάμη, Δικηγόρου - Διδάκτορα Εγκληματολογίας

Το προσφυγικό ζήτημα των Πατρών αποτελεί πρωταρχικό θέμα, που κατισχύει στον τοπικό, δημόσιο και ιδιωτικό διάλογο. Σε τούτο συμβάλλει κυρίως η απουσία κρατικής παρέμβασης, που διογκώνει τις επιπτώσεις του προβλήματος. Και οι οποίες δεν σχετίζονται μόνο με την εξαθλίωση των προσφύγων, αλλά και την σαφή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

Απούσης λοιπόν της κεντρικής πολιτικής η ιδιωτική πρωτοβουλία βρίσκει χώρο ανάπτυξης. Έτσι, η ίδρυση ενός συλλόγου που θα προσπαθήσει να συμβάλλει στην διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος δεν μπορεί παρά να γίνει κατ’ αρχήν, ασμένως δεκτή.

Παρ’ όλα αυτά, αναφύονται ερωτήματα σχετικά με την συμβολική νοηματοδότηση της προσπάθειας τούτης. Διότι, η επωνυμία «η πόλις εάλω» φέρει ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Δηλαδή, φαντάζει ασύμμετρη, καθότι η Πάτρα δεν είναι η πρωτεύουσα (ούτε φέρει την αίγλη) της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Δείχνει επίσης ξενοφοβική, αφού οι συμμετέχοντες στον σύλλογο δεν είναι η φρουρά του Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου, ούτε βέβαια οι Αφγανοί πρόσφυγες είναι οι στρατιές του Μωάμεθ Β’ του Πορθητή. Ενώ, είναι περιγραφικά άστοχη καθότι η πόλη των Πατρών δεν έχει κατακτηθεί από αυτούς. Αντίθετα, οι πρόσφυγες αδιαφορούν για τούτη την πόλη, και κοιτάζουν την θάλασσα. Και τους ενδιαφέρει μόνον μια «κατάκτηση». Δηλαδή, αυτή του μικρού κρυμμένου χώρου στις νταλίκες της φυγής.

Όμως, αυτή η ατυχής επιλογή της επωνυμίας του αγωνιούντος συλλόγου μπορεί να έχει μια επικίνδυνη πολλαπλασιαστική διάχυση στην κοινωνία των Πατρών. Γιατί φαίνεται διχαστική, υψώνοντας ένα συμβολικό τείχος ανάμεσα σε εμάς και στους άλλους. Και μπορεί να συμβάλλει στην κατασκευή του Φόβου, που επίσης (ανα)παράγεται από κάποια μερίδα του τύπου. Και εν τέλει, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διεγερθούν ρατσιστικά αντανακλαστικά. Όπως για παράδειγμα, τούτο συμβαίνει με την ανοιχτή διαδικτυακή πρόσκληση του ΛΑ.Ο.Σ. (Τοπική Οργάνωση Κυψέλης), που καλεί όλους τους «Συνέλληνες» να συμμετάσχουν στις 26-11-2008, στον συμβολικό αποκλεισμό της Πύλης 7 του λιμανιού των Πατρών, τον οποίο διοργανώνει ο πατρινός σύλλογος «Η πόλις εάλω».

Ως εκ τούτου πρέπει άμεσα να αναληφθούν εκείνες οι πολιτικές πρωτοβουλίες, που θα εμπεδώσουν τη νηφαλιότητα, θα διαχειριστούν τη δυσάρεστη καθημερινότητα και θα αμβλύνουν τα φοβικά σύνδρομα των συμπολιτών μας.

Τέτοιο άμεσο ρόλο μπορεί να παίξει ένας σύγχρονος δημοκρατικός Δήμος, όχι βέβαια για να επιλύσει δια παντός το πρόβλημα (εξάλλου στο Κράτος ανήκει η αρμοδιότητα αυτή), αλλά τουλάχιστον για να μην εκτεθεί διεθνώς η πόλη. Και αυτό μπορεί να το πράξει με γνώμονα τη στάθμιση των δικαιωμάτων των συμπολιτών μας που είναι σεβαστά, αλλά και των δικαιωμάτων των προσφύγων. Που ως γνωστόν, τα προστατεύει η σχετική Σύμβαση της Γενεύης του 1951, την οποία η χώρα μας έχει με νόμο κυρώσει. Και τα όποια δικαιώματα είναι ιερά. Αν και κατά την παροιμιώδη φράση της Hannah Arrendt, «ο κόσμος δεν βρίσκει πια τίποτε ιερό στη γύμνια του να είσαι άνθρωπος». Ευθύνη λοιπόν της τοπικής κοινωνίας που αναγνωρίζει την ιερότητα του ανθρώπου, είναι η άμεση συμβολή στην αποφυγή της εκκόλαψης του αυγού του φιδιού. Γιατί αν το αφήσουμε να γεννηθεί, θα μας δαγκώσει βαθιά. Αφού μας αλώσει.