Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εν κινησει. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εν κινησει. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΧΟΛΕΙΟ "ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ" ΠΡΟΣ "ΚΑΡΑΒΑΝΙ"

Η απόφαση να ξεκινήσουμε το σχολείο μεταναστών/στριών δεν άργησε να υλοποιηθεί. Τρεις μήνες μόνο αφότου δημιουργήσαμε την Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/στριών στην Πάτρα η έναρξη του σχολείου ήταν γεγονός! Θες ο ενθουσιασμός κάποιων, θες η επείγουσα ανάγκη εκατοντάδων μεταναστών και μεταναστριών που αναζητούσαν έναν τρόπο να μάθουν ελληνικά γρήγορα μας οδήγησαν στην πρώτη μέρα του σχολείου Εν Κινήσει… «Πρώτη μέρα ήτανε Δευτέρα και είχε πολύ κρύο», έγραψε μια μαθήτρια σε κάποια έκθεσή της. Και δεν ήταν μόνο το κρύο της χαμηλής θερμοκρασίας. Ήταν ταυτόχρονα και το παγωμένο βλέμμα αρκετών συμπολιτών μας που στα μάτια τους μπορούσε να διακρίνει το φόβο και την προκατάληψη. Μια απλή συνομιλία με τη φίλη της στη μητρική τους γλώσσα στο λεωφορείο, στην καφετέρια, στο δρόμο ήταν αρκετή για να στρέψουν οι περαστικοί τη ματιά τους πάνω τους και να επιταχύνουν το βήμα τους. Κι αν όλα αυτά συνέβαιναν τυχαία μπορούσε εύκολα να φανταστεί τι θα συνέβαινε όταν θα τολμούσε να ζητήσει τα ένσημα από το αφεντικό που όλο ξεχνούσε να κολλήσει ή τα καθυστερημένα μεροκάματα. Εκτός των άλλων έπρεπε να αντιμετωπίσει και τα υποτιμητικά βλέμματα στην αστυνομία, το Δήμο, τη Νομαρχία που όταν άκουγαν χώρα καταγωγής Ρουμανία ή Ουκρανία η πρώτη τους σκέψη ήταν να ανακαλύψουν το μπαρ που δούλευε.

Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσει ο μετανάστης και η μετανάστρια στη χώρα μας. Παντελής απουσία υποστηρικτικών δομών, νομοθεσία που αντί να εντάσσει αποκλείει και στερεότυπα που αναπαράγουν το μύθο του ξένου-βάρβαρου που είναι άξιος μόνο για υπηρέτης.

Είναι πράγματι απορίας άξιον πώς είναι δυνατόν ένας λαός που ταλαιπωρήθηκε τόσο στο παρελθόν από το δράμα της μετανάστευσης στις φάμπρικες της Γερμανίας ή στα πλυντήρια της Αμερικής να αντιμετωπίζει μ΄ αυτόν τον τρόπο τους μετανάστες. Και δεν είναι μόνο η στάση του κόσμου απέναντί τους αλλά συνολικά η πολιτική αντιμετώπιση των μεταναστών στη χώρα μας. Θα μπορούσαμε να μιλάμε και να περιγράφουμε για πολλές σελίδες την ανυπαρξία μιας ολοκληρωμένης μεταναστευτικής πολιτικής αλλά δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Το κράτος εναντιώνεται σε κάθε απόπειρα ένταξης των μεταναστών στην τοπική κοινωνία εναρμονιζόμενο με την οικοδόμηση μιας Ευρώπης - φρούριο. Το θεσμικό και νομικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα οδηγεί χιλιάδες μετανάστες στη μαύρη εργασία, στο οικονομικό ξεζούμισμά τους ζητώντας τους εκατοντάδες ευρώ για παράβολα και εξαναγκάζοντάς τους στην αγορά ενσήμων, διατηρεί το καθεστώς ομηρίας τους αφού δεν τους νομιμοποιεί. Την ίδια στιγμή τα παιδιά των μεταναστών μεγαλώνουν στα ελληνικά σχολεία, μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα – μερικές φορές είναι η μοναδική γλώσσα που ξέρουν – αλλά όταν ενηλικιώνονται ανακαλύπτουν ότι δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους πρώην συμμαθητές τους αφού το Κράτος τους αντιμετωπίζει ως παράνομους στη χώρα μας. Έτσι, μπορούμε να είμαστε περήφανοι για τον ελληνισμό της διασποράς και τις ανεπτυγμένες ελληνικές κοινότητες ανά τον κόσμο αλλά αρνούμαστε το ίδιο δικαίωμα στους άλλους. Κι όλα αυτά σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική οικονομία αποτελεί τον ισχυρότερο παίχτη στα Βαλκάνια και έναν από τους σημαντικότερους στις ανατολικές χώρες της Ευρώπης.

Δημιουργώντας το σχολείο Εν Κινήσει… στην Πάτρα σε καμιά περίπτωση δεν θέλαμε να υποκαταστήσουμε την Πολιτεία στις υποχρεώσεις της. Θέλαμε να καταδείξουμε την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει η πολιτική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος και ταυτόχρονα να χτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας με τους ίδιους τους μετανάστες δίνοντάς τους τη φωνή για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Η εκμετάλλευση που υφίστανται οι εργαζόμενοι είτε μιλούν τα ελληνικά είτε όχι είναι η ίδια μόνο που κάποιοι μπορούν να υψώσουν φωνή διαμαρτυρίας ενώ κάποιοι άλλοι πρέπει να βρουν τον τρόπο – αυτός είναι ο κύριος λόγος ύπαρξης του σχολείου – αυτή η φωνή να γίνει κατανοητή και δυνατή.

Σήμερα το σχολείο Εν Κινήσει… προσφέρει μαθήματα Ελληνικών δωρεάν κάθε μέρα, Δευτέρα έως Παρασκευή, 7-9μ.μ.. Φιλοξενείται προσωρινά από το ινστιτούτο Ν. Πουλαντζάς, στο κέντρο της Πάτρας, Πατρέως 26, ενώ σύντομα ελπίζουμε με τη δημιουργία του δικού του χώρου που θα στεγάσει και τις δράσεις της Κίνησης θα κατορθώσουμε να λειτουργήσουμε και το στέκι μεταναστών/στριών.

ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ «ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ» ΓΙΑ 2η ΧΡΟΝΙΑ

Η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/στριών Πάτρας , που συγκροτήθηκε τον προηγούμενο χρόνο, δραστηριοποιείται-σε τοπικό επίπεδο-υπερασπίζομενη τα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών/τριων. Αναγνωρίζουμε πώς είναι θύματα των κρατούντων πολιτικών που ακολουθούνται και προσπαθούμε να αναδείξουμε πως η συλλογική πάλη, ανεξαρτήτως εθνικών ή φυλετικών διαφορών, μπορεί να αποτελέσει για όλους μας το εφάλτηριο μιας πιο ανθρώπινης ζώης. Ετσι λοιπόν ,στο πλαίσιο των δράσεων της, οργανώνει τμήματα εκμάθησης ελληνικής γλώσσας, δωρεάν και απευθύνεται προς όλους τους μετανάστες άνω των 16 ετών. Το σχολείο «Εν Κινήσει» θα λειτουργήσει για δεύτερη φορά. Θα δημιουργηθούν τρία τμήματα, επίπεδο αρχαρίων, προχωρημένων και πιο προχωρημένων. Στόχος του σχολείου, εκτός της διδασκαλίας ελληνικών και της ανάπτυξης των δεξιοτήτων εκείνων που απαιτούνται ώστε να ανταποκρίνονται στις επικοινωνιακές ανάγκες, είναι η αλληλεγγύη, η συλλογική δράση και η ενεργός συμμετοχή των μεταναστών στη κοινωνική ζωή.
Το σχολείο βρίσκεται στη Πατρέως 26, Ινστιτούτο Πουλαντζάς, 1ος όροφος. Οι εγγραφές θα ξεκινήσουν από Δευτέρα 15/09. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσέρχονται κάθε απόγευμα (εκτός Σαββάτου και Κυριακής) και ώρα 19:00-21:00. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα 6974546809, 6976023952.

ΓΙΑ ΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ


Αποσπάσματα από το βιβλίο του Paulo Freire «Δέκα Επιστολές προς εκείνους που τολμούν να διδάσκουν» εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα, 2006.


Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι τα προσόντα για τα οποία θα μιλήσω, τα οποία θεωρώ απαραίτητα για τον προοδευτικό δάσκαλο, είναι προσόντα που αποκτώνται σταδιακά, μέσα από την καθημερινή πρακτική. Επιπλέον, αναπτύσσονται μέσα από την πρακτική, παράλληλα με την πολιτική απόφαση ότι ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι εξαιρετικής σημασίας. Έτσι, τα προσόντα για τα οποία θα μιλήσω δεν μπορούμε να τα έχουμε εκ γενετής ούτε μπορούν να μας δοθούν με διάταγμα ή ως δώρο. Επίσης, η σειρά με την οποία τα παρουσιάζω εδώ δεν αφορά την αξία τους. Είναι όλα εξίσου αναγκαία για μια προοδευτική εκπαιδευτική πράξη.

Θα αρχίσω με την ταπεινοφροσύνη, χωρία να υπονοείται με κανένα τρόπο η έλλειψη αυτοσεβασμού, η μοιρολατρία ή η δειλία. Αντίθετα, η ταπεινοφροσύνη προϋποθέτει θάρρος, αυτοπεποίθηση, αυτοσεβασμό και σεβασμό για τους άλλους.

Η ταπεινοφροσύνη μας βοηθά να καταλάβουμε μια προφανή αλήθεια: κανείς δεν τα ξέρει όλα. Κανείς δεν τα αγνοεί όλα. Όλοι ξέρουμε κάτι. Όλοι αγνοούμε κάτι. Κάποιος χωρίς ταπεινοφροσύνη δεν μπορεί καν να ακούσει με σεβασμό εκείνους που θεωρεί πολύ κατώτερους του δικού του επιπέδου ικανοτήτων […]

Μια από τις ελλείψεις που μπορεί να έχει ο εκπαιδευτικός είναι η ανικανότητα να παίρνει αποφάσεις. Μια τέτοια αναποφαστικότητα εκλαμβάνεται από τους μαθητές είτε ως ηθική αδυναμία είτε ως επαγγελματική ανικανότητα. Οι δημοκρατικοί εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να ακυρώνουν τον εαυτό τους στο όνομα της δημοκρατικότητάς τους. Αντίθετα, μολονότι δεν μπορούν να πάρουν την αποκλειστική ευθύνη για τη ζωή των μαθητών τους, δεν πρέπει στο όνομα της δημοκρατίας να αποφύγουν την ευθύνη της λήψης αποφάσεων. Παράλληλα, δεν πρέπει να αυθαιρετούν στις αποφάσεις τους [...]

Μολονότι αναγνωρίζω ότι αυτές οι σκέψεις περί προσόντων είναι ανολοκλήρωτες, θα ήθελα επίσης να αναφέρω με συντομία τη χαρά της ζωής, που τη θεωρώ θεμελιώδη αρετή για τη δημοκρατική εκπαιδευτική πρακτική.

Είτε είμαστε πρόθυμοι να ξεπεράσουμε παραλείψεις ή ασυνέπειες είτε όχι, με ταπεινοφροσύνη, με στοργική αγάπη, με θάρρος, ανοχή, ικανότητα, αποφαστικότητα, υπομονή – ανυπομονησία και λεκτική φειδώ, συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός ευτυχισμένου, χαρούμενου σχολείου. Εργαζόμαστε για ένα σχολείο – περιπέτεια, ένα σχολείο που πάει μπροστά, που δεν φοβάται να ριψοκινδυνεύει, που απορρίπτει τη στασιμότητα. Είναι ένα σχολείο που σκέφτεται, συμμετέχει, δημιουργεί, μιλά, αγαπά, φαντάζεται, αγκαλιάζει με πάθος και λέει ναι στη ζωή. Δεν είναι ένα σχολείο που σιωπά και παραιτείται.

Πράγματι, ο εύκολος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια που ορθώνονται από την κυβερνητική περιφρόνηση και την αυθαιρεσία των αντιδημοκρατικών αρχών είναι η μοιρολατρική παραίτηση, στην οποία πολλοί από εμας καταφεύγουμε.
«Και τι μπορώ να κάνω; Είτε με αποκαλούν δάσκαλο είτε στοργική μητέρα, εγώ πάλι είμαι κακοπληρωμένος, αγνοημένος και παραμελημένος. Ας είναι, λοιπόν». Στην πραγματικότητα αυτή είναι η πιο βολική θέση, αλλά είναι και η θέση αυτού που παραιτείται από τον αγώνα, που παραιτείται από την ιστορία. Είναι η θέση εκείνων που αποκηρύσσουν τη σύγκρουση, η έλλειψη της οποίας υπονομεύει την αξιοπρέπεια της ζωής. Δεν μπορεί να υπάρξει ζωή ή ανθρώπινη ύπαρξη χωρίς αγώνα και σύγκρουση. Η σύγκρουση ενυπάρχει στη συνείδησή μας. Αν αρνηθούμε τη σύγκρουση παραβλέπουμε τις πιο θεμελιακές όψεις της φυσικής και της κοινωνικής μας εμπειρίας. Προσπαθώντας να αποφύγουμε τη σύγκρουση, συντηρούμε το στάτους κβο.

Δεν βλέπω, συνεπώς, άλλη εναλλακτική λύση για τους εκπαιδευτικούς από την ενότητα μέσα στην ποικιλομορφία των ενδιαφερόντων τους για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους. Αυτά τα δικαιώματα περιλαμβάνουν το δικαίωμα της ελευθερίας στη διδασκαλία, το δικαίωμα να λένε τη γνώμη τους. Το δικαίωμα για καλύτερες συνθήκες στην άσκηση του παιδαγωγικού τους έργου, το δικαίωμα να παίρνουν πληρωμένες ετήσιες άδειες για επιμόρφωση, το δικαίωμα να είναι συγκροτημένοι. Το δικαίωμα να κρίνουν τις αρχές χωρίς το φόβο αντίποινων (που συνεπάγεται το καθήκον να κρίνουμε ειλικρινά). Το δικαίωμα στο καθήκον να είναι σοβαροί και σαφείς και να μην ψεύδονται για να επιβιώσουν.

Πρέπει να αγωνιζόμαστε ώστε αυτά τα δικαιώματα όχι μόνο να αναγνωριστούν, αλλά και να γίνουν σεβαστά και να εφαρμοστούν. Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να αγωνιστούμε στο πλευρό των συνδικαλιστικών οργανώσεων κι άλλες φορές εναντίον τους, αν η ηγεσία τους είναι σεχταριστική, είτε είναι αριστερή είτε δεξιά. Άλλες φορές πάλι μπορεί να πρέπει να αγωνιστούμε ως προοδευτική διοίκηση ενάντια στην οργισμένη αντίδραση της συντήρησης, των προσηλωμένων στις παραδόσεις και εναντίον των νεοφιλελεύθερων που βλέπουν τον εαυτό τους ως το απαύγασμα της ιστορίας […]

Οι προοδευτικοί εκπαιδευτικοί πρέπει να πείσουν τον εαυτό τους ότι δεν είναι μόνο δάσκαλοι – κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί – δεν είναι μόνο ειδικοί της διδασκαλίας. Είμαστε πολιτικοί αγωνιστές, επειδή είμαστε δάσκαλοι. Η δουλειά μας δεν τελειώνει στη διδασκαλία των μαθηματικών, της γεωγραφίας, του συντακτικού, της ιστορίας. Η δουλειά μας είναι να διδάξουμε αυτά τα πράγματα με σοβαρότητα και επιδεξιότητα, αλλά και να συμμετέχουμε, να αφιερωθούμε στον αγώνα για να νικηθεί η κοινωνική αδικία.


Πηγή: http://logiaekpaideytikwn.blogspot.com/2007_11_01_archive.html

ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ Εν Κινήσει

Είμαστε στην ευχάριστη θέση πλέον να δηλώσουμε ότι το σχολείο μεταναστών "Εν Κινήσει" ξεκινά τη λειτουργία του την Δευτέρα 31η Μαρτίου. Θα λειτουργήσουν 3 τμήματα και το πρόγραμμα τους έχει ως εξής:

  • Δευτέρα 19:00 - 21:00
  • Τετάρτη 19:00 - 21:00
  • Πέμπτη 19:00 - 21:00

Το σχολείο λειτουργεί στο χώρο του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζά στην Πάτρα, στην οδό Πατρέως 26 (1ος όροφος). Στο ίδιο χώρο και την ίδια ώρα θα λειτουργεί , παράλληλα με τα μαθήματα, η γραμματεία του σχολείου, που θα την απαρτίζουν μέλη της οργανωτικής ομάδας του σχολείου, για οποιαδήποτε πληροφορία.

Σχολείο Μεταναστών...Εν Κινήσει

ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ...Εν κινήσει


Μετά από την πρώτη συνάντηση των υποψήφιων δασκάλων του σχολείου η οργανωτική ομάδα του σχολείου συζήτησε εκτενώς τα ζητήματα που προέκυψαν και έχουν να κάνουν κύρια με το χαρακτήρα του σχολείου και τον τρόπο λειτουργίας του.
Όπως είχαμε επισημάνει και στο πρώτο κάλεσμα, το σχολείο που θέλουμε δεν είναι ένα σχολείο «ειδικών». Δεν είναι ένα σχολείο- φροντιστήριο στο οποίο τόσο ο δάσκαλος όσο και ο μαθητής περνούν τις δύο ώρες του μαθήματος και φεύγουν χωρίς να έχουν καμία σχέση με τις υπόλοιπες δραστηριότητες του σχολείου. Κι αυτό απορρέει από τους ίδιους τους στόχους που θέσαμε εξαρχής αλλά και από τις αναγκαιότητες που οδήγησαν στην ίδρυσή του. Ο στόχος δεν είναι μόνο να μάθουν κάποιοι μετανάστες ελληνικά. Είναι μέσα από την εκμάθηση των ελληνικών να κοινωνικοποιηθούν προς μία κατεύθυνση διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους με σύμμαχο τους την Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών. Για αυτό το λόγο πιστεύουμε ότι η βασική λειτουργία του δασκάλου δεν είναι μόνο η εκμάθηση των ελληνικών αλλά, μέσω αυτής, η ενδυνάμωση των μεταναστών/τριών στις πρωτοβουλίες που θα προκύψουν. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση την έλλειψη εκπαιδευτικής επάρκειας και κατά συνέπεια την αναποτελεσματικότητα του σχολείου. Προσπάθεια είναι να συνδυαστούν τα σωστά ελληνικά με την σταδιακά ενεργητική συμμετοχή των μεταναστών και δραστηριοποίησή τους.
Η σχεδιαζόμενη πιλοτική δράση του σχολείου εκτιμούμε ότι είναι δυνατόν να ξεκινήσει την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου και να περιλαμβάνει δύο τμήματα ενηλίκων – σε πρώτη φάση – των 10-15 ατόμων το καθένα. Χώρος στέγασης του σχολείου θα είναι ο χώρος που χρησιμοποιεί η Κίνηση (Ινστιτούτο Ν. Πουλατζάς) έχοντας κατά νου ότι σε σύντομο, ευχόμαστε, διάστημα θα χρειαστούμε έναν δικό μας χώρο στον οποίο θα μπορούσε να στεγαστεί τόσο η Κίνηση όσο και - εάν προκύψει ως αναγκαιότητα - το Στέκι των Μεταναστών, το οποίο θα χρηματοδοτείται από προγράμματα ΣΙΑΚ (Συμπράξεις Ιδιωτικών και Αυτοδιαθετόμενων Κεφαλαίων)!
Ως εκπαιδευτικό εργαλείο προτείνουμε τα εργαλεία με τα οποία διδάσκονται ήδη τα ελληνικά στο Forum των μεταναστών κι αυτό γιατί υπάρχει ήδη μια εμπειρία με τις δυνατότητες και τις δυσκολίες της συγκεκριμένης μεθόδου, έτσι ώστε η προσαρμογή των δασκάλων στις εκπαιδευτικές απαιτήσεις να είναι ομαλότερη και πιο αποτελεσματική.
Όπως έχουμε ήδη επισημάνει, το σχολείο θα διατηρεί αυτόνομη λειτουργία και δράση - με τρόπους και συλλογικότητες που επιλέγει το ίδιο το σχολείο - η οποία θα στηρίζεται στις αποφάσεις της συνέλευσης - ολομέλειάς του (οργανωτική ομάδα, δάσκαλοι και μαθητές) αλλά παράλληλα θα διατηρεί στενές σχέσεις με τις δραστηριότητες της Κίνησης με την οποία θα συναποφασίζει ευρύτερες δραστηριότητες.
Για παράδειγμα, η δημιουργία ενός αντιρατσιστικού φεστιβάλ θα απαιτούσε τόσο τη δέσμευση του συνόλου των μελών της Κίνησης όσο και την ιδιαίτερη και στοχευμένη δράση των συντελεστών του σχολείου.
Επίσης θεωρούμε σημαντικό να υπάρχει συμμετοχή κάποιων εκ των δασκάλων στην οργανωτική ομάδα και το αντίστροφο βέβαια, ώστε να υπάρχει η αναγκαία αλληλεπίδραση μεταξύ των ομάδων.

Θα πρέπει να επισημάνουμε τέλος, το γεγονός της δημιουργίας μιας ομάδας εργασίας της Κίνησης η οποία θα ασχοληθεί με τα ιδιαίτερα προβλήματα των μεταναστών και το διεκδικητικό πλαίσιο στο οποίο η Κίνηση θα έχει αναφορά.


Πάτρα, 25/2/08
Οργανωτική ομάδα του σχολείου