Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αυγη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αυγη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΑΦΗΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

της Μαρίας Καλυβιώτου


Παράδεισο για τους traffickers χαρακτηρίζει τις ισχύουσες συνθήκες στην Ελλάδα η Simone Troller, ερευνήτρια του Παρατηρητηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τη συστηματική αποτυχία παροχής προστασίας στους ασυνόδευτους ανηλίκους μετανάστες που φθάνουν στην Ελλάδα καταγγέλλει η Human Rights Watch, ενώ υποστηρίζει πως περίπου 1000 ασυνόδευτα παιδιά, μετανάστες και αιτούντες άσυλο, εκτιμάται ότι θα έχουν φτάσει στην Ελλάδα μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Οι μαρτυρίες παιδιών προκαλούν αποτροπιασμό.

Δήμιοι - κρατικοί υπάλληλοι επιδίδονται σε εικονικές εκτελέσεις

Σε εικονικές εκτελέσεις, συστηματικούς ξυλοδαρμούς και κρατήσεις, ακόμη και δεκάχρονων κοριτσιών, συχνά μαζί με ενήλικες, συνθέτουν το σκηνικό των βασανιστηρίων στα οποία επιδίδονται οι δυνάμεις καταστολής, σύμφωνα με τη Human Rights Watch. Παράλληλα, τα ποσοστά χορήγησης πολιτικού ασύλου είναι μηδαμινά, διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο της κακομεταχείρισής τους, με το ποσοστό αναγνώρισης της προσφυγικής ιδιότητας σε πρώτο βαθμό στην Ελλάδα να ανέρχεται μόλις στο 0,03%.

Άσυλο

Όσον αφορά στη χορήγηση ασύλου, για τα παιδιά ισχύει ακριβώς ό,τι και για τους ανήλικους, ωθώντας τα σε ριψοκίνδυνα ταξίδια για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με παράνομο τρόπο, με αποτέλεσμα να υπόκεινται σε επαναπροωθήσεις στην Ελλάδα, ως χώρα εισόδου τους, με βάση των κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ της Ε.Ε. Κάποια παιδιά είπαν πως οι συνεντεύξεις τους διήρκεσαν μόλις λίγα λεπτά, ενώ σε κάποια δεν δόθηκε καν η ευκαιρία να εξηγήσουν τους λόγους που τους ώθησαν να φύγουν από τις πατρίδες τους.

Άστεγα παιδιά μετρούν τ' άστρα

Πλήθος παιδιών δεν έχουν στέγη, αφού το υπ. Υγείας χρηματοδοτεί μόλις 200 θέσεις σε κέντρα μέριμνας. Έτσι, κοιμούνται σε πάρκα και σε διαμερίσματα με άγνωστους ενήλικες. “Δεν μένω πουθενά. Κρυώνω σε όλο το κορμί μου. Δεν αισθάνομαι ασφαλής. Κάνω βόλτες μέχρι τη μία ή τις δύο το πρωί” είπε ο Αντίσα Π. από τη Νιγηρία, άστεγο παιδί που κοιμάται απροστάτευτο σε πάρκα, παρότι έχει ζητήσει άσυλο.

Κέντρα κράτησης

Στα κέντρα κράτησης οι συνθήκες είναι απάνθρωπες, ενώ όταν τα παιδιά απελευθερώνονται από αυτά, μένουν εντελώς απροστάτευτα, με μοναδικό “εφόδιο” μια διαταγή απέλασης, στην οποία αναγράφεται η υποχρέωση να εγκαταλείψουν τη χώρα εντός 30 ημερών, με... τον τρόπο να παραλείπεται.

“Δεν είχα κρεβάτι, μόνο μια κουβέρτα. Η κουβέρτα ήταν βρώμικη και είχε πολλά ζωύφια που τσιμπούσαν. Δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε.”, είπε η Σαρζάντ Π., ένα δωδεκάχρονο κορίτσι από το Αφγανιστάν, που συνελήφθη και κρατήθηκε σε μεθοριακό φυλάκιο στον Έβρο.

Παιδιά - θύματα δικτύων διακίνησης

Υπό αυτές τις συνθήκες, μεγιστοποιούνται οι κίνδυνοι της εκμετάλλευσης της εμπορίας, με το πρόσωπο της δεκάχρονης Fatime S. από τη Σομαλία, να ανέρχεται σε έμβλημα κρατικής ανευθυνότητας.

“Είπα στην αστυνομία πόσο χρονών είμαι, αλλά δεν είχαν άλλο μέρος για μένα. Συνελήφθη στα σύνορα. Έχω ένα χαρτί για να φύγω σε ένα μήνα. Ήμουν στη φυλακή για 15 ημέρες. Αλλά προηγουμένως είχα συλληφθεί στο αεροδρόμιο δύο φορές και αφέθηκα ελεύθερη. Είμαι μόνη. Δεν έχω κανέναν εδώ. Εάν με αφήσουν ελεύθερη, θα πάω στην πλατεία Ομονοίας. Δεν έχω κανέναν. Είμαι στην Ελλάδα εδώ και έξι μήνες. Ήρθα από το αεροδρόμιο”.

Συστάσεις

Η Human Rights Watch προτείνει την αύξηση των αριθμό θέσεων στα κέντρα κράτησης και τον παράλληλο σχεδιασμό προγραμμάτων, που θα διευκολύνει την πρόσβασή τους στην Πολιτεία. Επιπλέον, ζητά τη νομιμοποίηση των ανηλίκων μεταναστών για όσο βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια και να διασφαλισθεί η ύπαρξη ικανών επιτρόπων και να αναμορφώσει ολόκληρο το σύστημα ασύλου.

Οι προτάσεις κατατέθηκαν και στην επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Βουλής, ωστόσο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απορίες του κ. Σανιδά, ο οποίος περιορίστηκε στο να ρωτήσει την κ. Troller: “Ποιος σας έδωσε την άδεια να έρθετε στην Ελλάδα, να μιλήσετε με ασυνόδευτα παιδιά και να κάνετε μια έκθεση σαν αυτή;”.


Πηγή: Η Αυγή - 06/01/2009

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ!

Την Παρασκευή άνοιξε τις πύλες του το πρώτο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στην Πάτρα, μια διοργάνωση της Κίνησης Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών. Η ιδιαιτέρως μαζική παρουσία των προσφύγων και των μεταναστών και οι παραγωγικές συζητήσεις, που έθεσαν νέους στόχους και κατέληξαν σε αποφάσεις για μελλοντικές δράσεις, ήταν τα δύο κυρίαρχα στοιχεία του φεστιβάλ.

Οι πιο συγκινητικές στιγμές της διοργάνωσης ήταν αναμφίβολα αυτές της πορείας των προσφύγων από τον καταυλισμό μέχρι την πλατεία Γεωργίου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής. Στόχος της πορείας ήταν να μπορέσουν οι πρόσφυγες του καταυλισμού να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ, αλλά και η έμπρακτη αμφισβήτηση του κοινωνικού αποκλεισμού που τους έχει επιβληθεί και που τους θέλει περιορισμένους στον καταυλισμό, μακριά από τη ζωή της πόλης.

Έτσι, περισσότεροι από 1500 άνθρωποι χωρίς χαρτιά, «παράνομοι», διαδήλωσαν με θάρρος, μαζί με μέλη της Κίνησης και να διανύσουν περίπου 4 χιλιόμετρα, μέχρι το κέντρο της πόλης φωνάζοντας με ξέφρενο ενθουσιασμό “Άσυλο!Άσυλο!”. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που ξεχύθηκαν στον παραλιακό δρόμο της Πάτρας, άρωμα ελευθερίας κατέκλυσε την ατμόσφαιρα. Κραυγές χαράς, χειροκροτήματα, άνθρωποι να χοροπηδούν, να τραγουδούν και να γελούν δυνατά, άλλοι πιασμένοι χέρι-χέρι και άλλοι κρατώντας υποτυπώδεις αλυσίδες για την περιφρούρηση μιας πραγματικά ορμητικής πορείας, που σε όλη τη διαδρομή μαγνήτιζε όλο και περισσότερους πρόσφυγες, που συνέρρεαν καθ' όλο το μήκος της παραλιακής ζώνης, για να ενωθούν με τους διαδηλωτές.

Και οι συζητήσεις του φεστιβάλ, όμως, για την Ευρώπη-Φρούριο, τα σχολεία μεταναστών, τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, τη νομιμοποίηση, το εργασιακό και το ρατσισμό αποδείχθηκαν ιδιαίτερα παραγωγικές, αφού υπήρξε μαζική συμμετοχή και στην πλειονότητά τους κατέληξαν σε συμπεράσματα και αποφάσεις για μετέπειτα δράση. Συγκεκριμένα, αποφασίσθηκε η σύσταση ενός γραφείου πληροφόρησης, στην Πάτρα, για τα νομικά δικαιώματα των προσφύγων, καθώς και τη δημιουργία ενός Στεκιού μεταναστών, ως χώρο συνεύρεσης, κοινωνικοποίησης και αντιρατσιστικής δράσης.

Αν και η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στο φεστιβάλ δεν ήταν ιδιαιτέρως μαζική, ωστόσο είναι σίγουρο ότι η διοργάνωση έθεσε το μεταναστευτικό ζήτημα στην Πάτρα, σε νέα βάση και αποτέλεσε τροφή για περαιτέρω συζητήσεις με τους κατοίκους. Για να δοθεί η ευκαιρία στο αντιρατσιστικό κίνημα που χτίζεται σιγά-σιγά στην πόλη, να επικοινωνήσει πως: «Εκείνο για το οποίο θα μετανιώσει η δική μας γενιά δεν είναι τόσο η σκληρότητα και οι αδικίες των κακών ανθρώπων, όσο η απαράδεκτη σιωπή των καλών», (Μάρτιν Λούθερ Κινγκ).

Τέλος, τα αιτήματα του φεστιβάλ συνοψίζονται στη δημιουργία ανοιχτών ξενώνων φιλοξενίας προσφύγων, την άμεση χορήγηση ασύλου και τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών. Επίσης, την εγγραφή των παιδιών τους στα Δημοτολόγια και την ισότιμη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών/τριών. Τέλος, την παύση της κατασταλτικής πολιτικής σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών.

Μαρία ΚΑΛΥΒΙΩΤΟΥ

Πηγή: εφημερίδα "Αυγή" - 21/10/2008